Głównej zawartości

Informacja dla osób podróżujących -Ebola

 
Informacja dla osób podróżujących do Gwinei, Liberii, Sierra Leone oraz Nigerii w związku z epidemią gorączki Ebola

Opracowano na podstawie materiałów WHO z 6 sierpnia 2014 r.

WHO informuje o utrzymującej się epidemii gorączki krwotocznej Ebola w krajach Afryki Zachodniej.
Do dnia 4 sierpnia 2014 r. w Gwinei, Sierra Leone i Liberii odnotowano łącznie 1711 zachorowań, w tym 932 śmiertelnych, przy czym w okresie od 2 sierpnia do 4 sierpnia odnotowano łącznie 108 nowych zachorowań (w Gwinei 10, w Sierra Leone 45, Liberii  48, Nigerii  5).
Obecnie transmisja wirusa utrzymuje się na terenie obszarów wiejskich i podmiejskich, w szczególności w okolicy stolic Gwinei Conakry, Sierra Leone Freetown oraz Liberii Monrovia oraz na terenach powiatów wzdłuż granic ww. trzech państw.
Liczba zachorowań zawiera zarówno przypadki potwierdzone laboratoryjnie, prawdopodobne jak i podejrzane, jest to więc liczba, która może ulec zmianie, gdyż dane epidemiologiczne nt. przypadków ulegają ciągłej aktualizacji.

W Gwinei odnotowano łącznie 495 zachorowań, w tym 363 śmiertelne.
W Liberii odnotowano łącznie 516 przypadków, w tym 282 śmiertelne.
W Sierra Leone wystąpiło łącznie 691 zachorowań, w tym 286 śmiertelnych.
W Nigerii wystąpiło łącznie 9 przypadków, w tym 1 śmiertelny.

WHO potwierdza, że sytuacja epidemiologiczna w regionie jest poważna, w szczególności w Sierra Leone i Liberii, gdzie po pierwotnym okresie niskiej zachorowalności obecnie liczba przypadków wzrasta.
Nie odnotowano przypadków zachorowań wśród podróżnych powracających z ww. trzech krajów do Europy.

Ministerstwa Zdrowia Gwinei, Liberii, Sierra Leone, Nigerii, a także Togo i Ghany wspólnie ze Światową Organizacją Zdrowia oraz innymi organizacjami kontynuują działania mające na celu zapobieganie szerzeniu się zachorowań na gorączkę Ebola.
W ostatnich dniach odbyło się spotkanie Dyrektora Generalnego WHO z wysokimi przedstawicielami państwa regionu Afryki Zachodniej (tj. Gwinei, Sierra Leone, Liberii, a także sąsiadującym Wybrzeżem Kości Słoniowej). Efektem spotkania było podpisanie dokumentów, w których kraje te zobowiązują się do wdrożenia kolejnych bardziej restrykcyjnych środków mających na celu powstrzymanie rozprzestrzenianie się epidemii Ebola w regionie, w szczególności: wprowadzenia izolacji określonych obszarów wraz z zapewnieniem zapasów dla ich mieszkańców, wzmożenia działań transgranicznych, wprowadzenia obowiązku pochówku ciał zgodnie z obowiązującymi przepisami zdrowotnymi, wzmocnienie opieki medycznej i diagnostyki laboratoryjnej oraz wzmocnienie nadzoru epidemiologicznego, poprawa profilaktyki i kontroli zakażeń we wszystkich  placówkach ochrony zdrowia.

W chwili obecnej czynnikami, które utrudniają opanowanie epidemii gorączki Ebola na terenie Gwinei, Sierra Leone i Liberii są:
-   rozległość obszaru, na którym utrzymuje się transmisja wirusa oraz znajdują się źródła zakażenia,
- lokalne uwarunkowania kulturowe i religijne np. tradycja pochówku zwłok osób zmarłych wymagająca bezpośredniego kontaktu uczestników pogrzebu  z ciałem osoby zmarłej,
-  nasilony przepływ osób pomiędzy obszarami wiejskimi i miejskimi oraz przez granice trzech ww. państw.

Sytuację epidemiologiczną gorączki Ebola w krajach Afryki Zachodniej przedstawia mapa:

 

Źródło: ECDC

W chwili obecnej WHO i ECDC określają ryzyko zachorowania osób podróżujących na teren Gwinei i państw sąsiadujących jako niskie, z uwagi na fakt, iż przeniesienie wirusa Ebola następuje przez bezpośredni kontakt z krwią, wydzielinami i wydalinami osoby zakażonej.

Zgodnie z zaleceniami WHO podróżujący powinni:
• unikać wszelkich kontaktów z osobami zakażonymi (chorymi lub ciałami osób zmarłych),
• unikać wszelkich kontaktów z dzikimi zwierzętami (w szczególności z małpami, gatunkami leśnych antylop, gryzoniami, nietoperzami), również z ciałami padłych zwierząt,
• nie spożywać mięsa dzikich zwierząt,
• dokładnie myć i obierać warzywa oraz owoce przed ich spożyciem,
• przestrzegać zasad higieny rąk,
• stosować zabezpieczenia podczas kontaktów płciowych,
• zrezygnować z odwiedzania miejsc bytowania nietoperzy (np. jaskiń, kopalni, schronów).
Biorąc jednak powyższe pod uwagę, zaleca się osobom podróżującym w rejony występowania gorączki krwotocznej Ebola, zachowanie wszelkich możliwych środków ostrożności, w tym również rozważenie możliwości przełożenia podróży na inny termin.

Więcej informacji nt. bieżącej sytuacji w Gwinei, Liberii i Sierra Leone dostępnych jest tu:
http://www.afro.who.int/en/clusters-a-programmes/dpc/epidemic-a-pandemic-alert-and-response/outbreak-news.html
http://www.ecdc.europa.eu/en/healthtopics/ebola_marburg_fevers/Pages/index.aspx
http://www.cdc.gov/vhf/ebola/outbreaks/guinea/index.html

Gorączka krwotoczna Ebola jest powodowana przez wirusy z rodziny Filoviridae. Jest to choroba występująca rzadko, jednakże charakteryzująca się bardzo wysoką śmiertelnością sięgającą ponad 90%. Rezerwuar wirusów jest nieznany. Istnieje hipoteza mówiąca, że rezerwuarem wirusa Ebola są nietoperze owocożerne.
Epidemie i przypadki gorączki krwotocznej Ebola występowały dotychczas głównie w Afryce. Istnieje jednak ryzyko zawleczenia tej choroby również na inne tereny, w tym także do Europy np. wraz z powracającymi osobami zakażonymi w okresie inkubacji choroby.
Przeniesienie wirusa Ebola następuje przez bezpośredni kontakt z krwią, wydzielinami i wydalinami osoby zakażonej, a także drogą kropelkową. Transmisja wirusa Ebola możliwa jest również od osoby zmarłej z powodu zakażenia oraz od zakażonych/padłych zwierząt takich jak: małpy czy nietoperze. Po okresie inkubacji trwającym w przypadku Ebola od 2 do 21 dni pojawiają się objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, bóle gardła, osłabienie), które bardzo szybko nasilają się. Następnie pojawia się biegunka, wymioty, bóle brzucha, niekiedy wysypka, zaczerwienie oczu oraz objawy krwotoczne (krwawienia zewnętrzne i wewnętrzne).  Choroba może doprowadzić do śmierci.

Nie ma specyficznego leczenia, ani szczepionki przeciwko gorączkom krwotocznym Ebola. Brak skutecznego leczenia i duża zakaźność wirusów wymusza stosowanie odpowiednich zabezpieczeń przez osoby kontaktujące się lub opiekujące osobą zakażoną lub chorą (np. szczególne warunki izolacji, środków ochrony osobistej).

W razie zachorowania w trakcie pobytu należy natychmiast poprosić o pomoc lekarską, zaś w przypadku wystąpienia choroby gorączkowej po powrocie z ww. rejonów należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza informując o przebytej podróży.

W celu uzyskania profesjonalnej porady lekarskiej o chorobach zakaźnych występujących w tym regionie, należy przed wyjazdem skontaktować się z lekarzem medycyny podróży lub lekarzem medycyny tropikalnej, najlepiej nie później niż 4 - 6 tyg. przed planowaną podróżą. Pozwoli to na przyjęcie zalecanej przez lekarza profilaktyki.

Więcej informacji dotyczących bezpieczeństwa w ww. krajach znajduje się na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych w zakładce „Polak za granicą”.