Drukuj

UWAGA WŚCIEKLIZNA ! 
Na terenie powiatu iławskiego nadal występuje zagrożenie wścieklizną.

W związku z tym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Iławie przestrzega mieszkańców i turystów przed grożącym niebezpieczeństwem.

      Wścieklizna jest ostrą chorobą wirusową.Atakuje system nerwowy

(mózg i rdzeń kręgowy)ssaków, w tym także ludzi.Wirus obecny jest w płynie rdzeniowym chorych zwierząt, a w końcowym stadium choroby w ślinie.

Nie leczona, wścieklizna prowadzi do śmierci !!

        Wszystkie ssaki mogą zachorować i stać się roznosicielami choroby, najczęściej są to jednak lisy, jenoty, kuny, nietoperze oraz  inne zwierzęta leśne jak borsuki, tchórze, łasice, norki, daniele, łosie, sarny, dziki, jeże, wiewiórki, szczury, myszy, itp., a także domowe: psy, koty, bydło, konie, świnie, kozy, owce.

        Najczęściej do zakażenia dochodzi wskutek ugryzienia przez zainfekowane zwierzę, a także poprzez kontakt z jego śliną, gdy kontakt

ten następuje w miejscu skaleczenia, zadrapania lub jeśli ślina chorego

zwierzęcia dostanie się do naturalnych otworów ludzkiego ciała np.

do nosa lub oczu.

  Niewielkie obrażenia zadawane przez nietoperza np. podczas snu człowieka mogą być niezauważone.Dlatego też w przypadku znalezienia nietoperza

w mieszkaniu (sypialni) i podejrzenia narażenia na kontakt z tym zwierzęciem należy natychmiast zgłosić się do lekarza ! 

           Aby ograniczyć ryzyko zakażenia, należy przestrzegać kilku

prostych zasad :

-         dzikie zwierzęta obserwować wyłącznie z oddali

-         nie karmić obcych zwierząt

-         nie głaskać ich i nie dotykać, bez względu na to, jak bardzo wydają

się nam przyjazne,

-         zwierząt chorych lub podejrzanych o wściekliznę nie należy

skórować ani patroszyć,

-         regularnie szczepić zwierzęta domowe - psy i koty, które odgrywają

największą rolę w zapobieganiu wściekliźnie i zmniejszeniu ryzyka zagrożenia zdrowia ludzi,

-         nie pozwalać psom i kotom biegać samotnie,

-         jeżeli zwierzę domowe wróci do domu pogryzione (zakrwawione),

natychmiast udać się do weterynarza,

-         unikać dziwnie zachowujących się zwierząt – zarówno domowych,

jak i dzikich,

-         nie próbować chwytać na własną rękę podejrzanie wyglądających

zwierząt, jeśli podejrzewamy, że zwierzę może być wściekłe – powiadamiamy policję, straż miejską, lekarza weterynarii,

-         nauczyć dzieci, aby przestrzegały tych zasad !

 

      Okres wylęgania wścieklizny, czyli czas od momentu wniknięcia wirusa      do zdrowego organizmu do pojawienia się pierwszych objawów choroby waha się od kilku dni do kilku miesięcy, w przypadku ludzi nawet do dwóch lat, zależy to od miejsca wniknięcia wirusa (zw. ugryzienia) oraz jego dawki.

 

W przypadku pogryzienia lub innego bliskiego kontaktu ze zwierzęciem podejrzanym o wściekliznę należy :

-         oczyścić ranę, pozwalając aby przez jakiś czas krwawiła

-         dokładnie umyć wodą i mydłem zranione miejsce

-         zdezynfekować ranę

-         nałożyć opatrunek

-         jak najszybciej zgłosić się do lekarza a następnie dokładnie przestrzegać jego zaleceń !!

-         złapanie i przebadanie zwierzęcia na obecność wścieklizny ułatwia

odpowiednim instytucjom medycznym zapewnienie właściwego

leczenia osobom, które zostały przez to zwierzę narażone na zetknięcie

     z wirusem.Jednak nie należy próbować łapać dzikiego zwierzęcia na

     własną rękę!

 

Objawy wścieklizny u zwierząt:

-         podwyższona ciepłota ciała,

-         nagła zmiana usposobienia, zwierzęta łagodne – stają się złośliwe

    i drażliwe, zwierzęta agresywne – stają się spokojniejsze,

-         utrata bojaźliwości u zwierząt dzikich,

-         rozdrażnienie, niepokój, wzmożone reakcje na bodźce zewnętrzne,

ataki szału,

-         brak koordynacji ruchowej, niezborność wzroku,

-         porażenie mięśni żuchwy, gardła, przełyku, ślinotok,

-         zaburzenia świadomości,

-         drgawki, otępienie, śpiączka,

 

Szczepienie ludzi przeciw wściekliźnie.

Działanie szczepionek polega na stymulowaniu systemu odpornościowego do wytwarzania przeciwciał, które zneutralizują działanie wirusa, zanim wywoła on chorobę.

W przeciwieństwie do większości szczepionek, które stosuje się przed dojściem do zakażenia, szczepionka przeciw wściekliźnie jest zazwyczaj podawana już po kontakcie z wirusem.Istnieją również szczepionki podawane profilaktycznie (przed zetknięciem się z wirusem). Przeznaczone są one dla ludzi, którzy ze względu na swoje zajęcie są, w większym stopniu niż inni, narażeni na zetknięcie z chorymi zwierzętami (weterynarze, strażnicy leśni, speleolodzy etc.).Bez względu jednak na to czy szczepionka zostanie podana przed wniknięciem wirusa do organizmu czy tuż po,

w chwili obecnej jest to jedyny sposób, aby obronić się przed chorobą.

 

Objawy wścieklizny u ludzi

Jak dotąd nie istnieją żadne testy, które mogłyby wykryć w organizmie

człowieka obecność wirusa tuż po jego wniknięciu.Kiedy jednak pojawią się

pierwsze objawy choroby, jest już za późno na leczenie.Można jedynie

łagodzić cierpienie chorego.Do objawów wścieklizny u ludzi należą:

-         pieczenie lub swędzenie w miejscu ukąszenia

-         gorączka

-         silny ból głowy

-         brak apetytu

-         nadpobudliwość, nerwowość

-         wodowstręt spowodowany trudnościami z przełykaniem

-         konwulsje i halucynacje

-         dezorientacja

-         paraliż 

 

 

 

 

Odsłony: 347